Verandering….

Het is te mooi weer geweest om binnen achter de computer te zitten en met mijn grote tuin is er altijd wel wat te doen en als er niets meer te doen lijkt, word ik pietluttig en haal ieder sprietje onkruid weg.
Ook nog een keer naar het tuincentrum geweest en op de scoot naar een ander dorp binnen deze gemeente, de heenweg de meest makkelijke route, terugweg de toeristische route en ook dat was weer genieten.
Deze zomer hoop ik weer de lange toeristische route langs alle 6 dorpen te rijden, moet het wel echt goed weer zijn, want de vorige keer heb ik 5 uur gereden over die route.
Echt, ik woon in een omgeving, waarvoor mensen een vakantie boeken en ik heb dan ook steeds een vakantiegevoel sinds ik hier woon, maar dan op mijn eigen stekkie.

Verder heb ik wat zitten piekeren over WordPress, want echt, ik heb er geen lol in om mee te werken. Het inspireert me niet om te schrijven, de kille werkomgeving in blokken, het moeten werken met HTML om de tekst zo te krijgen zoals ik het wil.
Het gaat maar om een simpele blog, waarom zo omslachtig en al 100x alle instellingen en mogelijkheden nagekeken, wat er veel zijn, maar niets, waardoor het wat makkelijker kan.
Ik heb voor WordPress gekozen vanwege de cookies, die aan te passen zijn in tegenstelling tot Blogger, waar je alleen op OK mag klikken zonder te weten welke rommel op de pc gekwakt wordt.
Maar goed, ik ben met een openbaar blog begonnen, omdat ik het weer leuk vind, maar niet met WordPress!

Wat dan wel, Blogger vind ik nog steeds geen optie, maar als ik Weebly dan zo prettig vind werken, waarom dan niet een constructie tussen WordPress en Weebly maken?
Ik heb eenzelfde account aangemaakt zoals met WordPress, dus elfenbloem.weebly.com.
(Mijn elfenbloem begint trouwens te bloeien met schattige kleine gele bloemetjes ;))
Ik wil dan mijn blog schrijven in Weebly en het beginstukje plaatsen op WordPress met een link naar Weebly om het hele bericht te lezen.
Het moet allemaal nog wat verfijnd worden, maar als ik in sommige blogs zie, dat er alleen een beginstukje staat met daarachter de link “Lees verder”, zou deze constructie moeten werken, alleen ga je dan buiten WordPress en ik stel het zo in, dat het in een nieuwe tab geopend wordt.

Er wordt hier vannacht een flink pak sneeuw verwacht en vanmorgen vroeg al getrakteerd met toch zeker 2 cm sneeuw. Allemaal leuk en aardig, maar het is wel een probleem voor het foliekasje. Je zou door de schuin aflopende bovenkanten denken, dat de sneeuw er wel vanaf glijdt als het veel wordt, maar nee, het folie zakt in…
Vorig jaar met dat pak sneeuw was het frame helemaal ontzet door de vracht sneeuw, wat ik ook niet meer helemaal in orde heb kunnen krijgen. Nog een keer zo’n vracht sneeuw zou wel eens het einde van het kasje kunnen betekenen, maar wakker blijven om ieder uur de sneeuw eraf te vegen is ook weer zoiets, al zal er niet veel anders opzitten, want het kasje is me te dierbaar om kwijt te raken, al 9 jaar blij mee!

Twee foto’s van sneeuw in 2005, het had toen ook heel fors gesneeuwd en had ik de trein gepakt naar Rheden om via de Posbank naar Velp te wandelen, een wandeling van 11 km door de sneeuw, wat een hele belevenis was, alleen in de grote witte wereld, wat tussen de hoge bomen wel een kathedraal leek, heel intens!

Start van het moestuin seizoen….

Ik leef nog steeds op pijnstillers en gisteren moesten toch echt de tuinbonen, doperwten en peulen uitgezet worden, wat betekende, dat 4 speciekuipen aarde in orde gemaakt moesten worden voor hun komst.
Niet echt prettig met de rug, maar het was ook te mooi weer om niet te doen en ik kon het ook niet langer uitstellen om te uit te zetten, de vele lange wortels kwamen onder de bakjes uit, dus het moest gewoon!
De 4 bakken opgepept met koemestkorrels, voeding en nog wat extra vermiculiet voor luchtiger aarde. Het is maar 1 zinnetje, maar per bak was ik er wel even mee bezig.

Daarna mochten de plantjes overgezet worden en ik baalde echt van 1 zaaitray, waar de plantjes er gewoon niet uit te halen waren en die ga ik dan ook niet meer gebruiken!
Daardoor is 1 tuinboon gesneuveld en ik kan die natuurlijk nog bijzaaien, maar vooruit maar, die ene zal het verschil niet maken in oogst.
In dezelfde tray zaten ook de doperwten en ook daar met veel gemopper eruit gepeuterd.
Gelukkig zaten de peulen in een handzamer tray, die ik nog wel wil gebruiken en deze waren dan ook snel uitgezet.

Het was flink werken en dat voel ik vandaag dan ook wel, maar toch ook blij, dat alles nu is uitgezet, want het was echt nodig met de vele wortels, ze waren klaar om echt te gaan groeien.
Boven staan de zaailingen van de tomaten, maar veel groei zie ik niet, terwijl ik zo verwachtingsvol was, omdat ik later gezaaid had, maar nee, ielige sprietjes, die alleen maar staan te staan.
Geduld is een schone zaak….

Ik begin me wel wat zorgen te maken over het uitblijven van regen, al ben ik ook blij, dat het niet meer eindeloos regent, maar de planten worden nu zo langzaamaan wakker en er is hier al een paar weken geen regen van betekenis gevallen.
Tijd om de tuinslang weer aan te sluiten om ook de gieters te vullen
Met echt warm weer gebruik ik de tuinslang, maar tussendoor volstaat vaak ook een slokje uit de gieter en dan is het tuinseizoen ook echt begonnen.

Mijn moestuintje….
In het voorbijgaan met de camera ook de aubrieta maar op de plaat gezet, ik vind de kleur van deze variant echt heel mooi en met zon bijna fluorescerend

De eerste lange rit van het jaar….

De afgelopen week stond in het teken van pijnbestrijding en rust afgewisseld met wat beweging. Langzaamaan verdwijnen de scherpe randjes van de verrekking, maar de onderrug heeft ook een opdonder gehad en heeft de pijn nu overgenomen.

Maar goed, de zon scheen en warm aangekleed is een rit op de scoot wel weer eens leuk en besloot om naar het tuincentrum in de stad te gaan. Een lange, makkelijk te rijden route en ruim een uur rijden.
Het was genieten door de bossen en langs de glooiende velden, het fietspad voor mij alleen, wat ook altijd prettig rijden is.

In het tuincentrum was het ook heel rustig, ook prettig!
Ik wilde in ieder geval een goede snoeischaar, ik kocht iedere keer de goedkope, maar niets zo irritant als bot gereedschap en zoveel kracht heb ik ook niet meer in de handen.
Nu heb ik er 1 met 25 jaar garantie op niet slijtende onderdelen, wat een lekker vaag begrip is.
Een paar jaar geleden heb ik zaaitrays gekocht en als ik heel eerlijk ben, vind ik ze niet zo heel prettig werken. Het is makkelijk om te zaaien, dat wel, maar moet je de zaailingen uitzetten, zijn ze lastig eruit te krijgen. In de professionele tuinbouw zal er wel een handigheidje voor zijn, maar ik vind het wat gepruts en daarom losse potjes gekocht, al zitten nu de tuinbonen, doperwten en peultjes nog in de zaaitray, maar er valt de komende tijd nog wel meer te zaaien 😉

Ik heb een paar plantjes voor in de tuin gekocht, aangezien een paar planten de winter niet overleefd hebben. Ik vermoed niet zozeer door vorst als wel door de vele regen van deze winter.
Als ik zag, hoe met regen de bouwput voor het huis, die toch behoorlijk diep was tot bovenaan gevuld was met water, zal dat ondergronds niet anders zijn.
Daarbij woon ik onderaan de schuin aflopende straat, dus het water stroomt naar mij.
Zolang het geen lievelingsplant is, vind ik het ook niet zo erg om een nieuwe plant te moeten kopen 😛

Het is een mooi tuincentrum, maar ik vind het echt jammer, dat er hoofdzakelijk mensen van de sociale werkplaats werken, wat natuurlijk heel onaardig klinkt en echt, ik gun het die mensen om daar tussen de planten te kunnen werken.
Je moet ze echter niets vragen, want of ze weten het niet, of je krijgt een snauw of je wordt doorgestuurd, waar men dan ook niets weet.
En als ze dan willen helpen, bv bij de planten als iemand informatie vraagt, hoor ik soms de grootst mogelijke onzin verkopen.
Ik zou zeggen, zet dan op iedere afdeling een functionerend iemand, waarnaar verwezen kan worden.
Voorheen was er ook een filiaal in Arnhem Zuid, waar ook mensen met een beperking werkte, maar daar werkte een mix van mensen, wat veel beter werkte.

Op de terugweg kwam ik langs de Lidl en daar ook even afgestapt, ik vond er een lende-gordel, die mij wel goed voor de rug lijkt, want ik zal aan de slag moeten met de jonge plantjes van de tuinbonen, doperwten en peultjes. Gisteren merkte ik tot enige schrik, dat de plantjes bovengronds weliswaar nog klein zijn, maar dat kan niet gezegd worden van de lange dikke wortels, die nu in het bevloeiingsmatje groeien.
Hoogste tijd om ze uit te zetten in de moestuinbakken, die echter nog wel in orde gemaakt moeten worden voor het nieuwe seizoen….
Ik denk, dat ik het maar zittend op een opstapje ga doen, want langer buigen en bukken gaat het niet worden met de rug.

De rit terug was ook weer heerlijk!
Toen mij de eerste keer een scoot aangeboden kreeg, wees ik die resoluut van de hand “ik ga niet op zo’n stom ding zitten” tot ik bij Vlasje las over haar ritten met de scoot.
Ik woon in een prachtige omgeving met veel fietspaden, dus waarom zo afwijzend over een scoot en toen me deze voor de tweede keer aangeboden werd, heb ik toegestemd.
Hoewel de scoot van mij wel wat sneller zou mogen gaan, is het tegelijkertijd ook wel heel ontspannen om rustig om je heen te kijken, waar je met snelheid aan voorbij gaat.
Ja, ik geniet er toch wel van, alleen wel een nadeel, dat het een mooi weer voertuig is, in de winter en met regen is het toch niet zo prettig.
De kopfoto is trouwens van een stuk, waar ik altijd langs kom als ik naar het tuincentrum ben geweest.

Ik ben dus wel blij met de scoot, maar mis nog steeds mijn autootje:

In de lappenmand….

Er komt geen lap aan te pas, maar het dekt de lading wel…
Vrijdag zou de bestelde potaarde en compost bezorgd worden, tijd was niet aangegeven en men zou ook niet aanbellen, dus steeds even kijken of ik de mannen kon opvangen om ze naar de juiste plekken te dirigeren.
Helaas het juiste moment gemist en waren de zakken bezorgd op een plek, waar die zakken niet konden blijven liggen
Met een transportkarretje de zakken verplaatst tot ik een zak optilde en het was of er een witheet mes van rechts naar links over mijn onderrug sneed. De pijn was onbeschrijflijk…
Inmiddels de 4-de dag en de pijn is niet meer zo erg als het weekend, maar nog genoeg om voldoende pijnstilling te nemen, maar ik zal hier wel een tijd last van blijven houden. De hulp heeft gisteren de zakken op de juiste plek gelegd en daar zal het voorlopig ook wel rustig blijven liggen….

Donderdag was de dag, dat zowel de gemeente als de uitvoerder maar eens de klacht gingen bekijken: de bouwput voor mijn huis….
Wat blijkt, de klus was gewoon afgemeld en iets wat afgemeld is, heeft ook geen aandacht meer nodig, simpel toch?
De mannen waren het er over eens, dat het nooit zo achter gelaten had mogen worden en de uitrit voor de scoot van mij en een andere bewoner moest weer toegankelijk worden.
Dit werd dan ook meteen de volgende dag gedaan en ik kan weer met de scoot weg, helemaal prettig nu ik zoveel pijn in de rug heb.
Blijkbaar is ook Liander wakker geworden, want zaterdag een brief in de bus, dat de elektriciteit komende donderdag omgezet zou worden, ik geloof er niet zo in, dat dat gaat gebeuren….

Maar goed, ik heb weer potaarde en had al heel wat plannen om zowel te zaaien als ook planten verpotten, wat het nu dus niet gaat worden 😦

Strakblauwe lucht en zon nodigt uit voor een rondje tuin, maar er staat een wat guur windje, waardoor de zonnewarmte niet goed doorkomt.
Ik heb gisteren gaas over de pot met orchissen gedaan, deze pot heb ik vorige week verplaatst en staat nu onder de vogelvoederplaats. De vogeltjes lijken de jonge zaailingen, die nog niet stevig geworteld zijn, lekker te vinden, ik zie ze tenminste niet meer.
Die orchissen heb ik al vanaf 2006, eerlijk gekocht tijdens de Internationale Kwekerijdagen te Bingerden, wat een feestje voor plantenliefhebbers is.

In juni bloeien ze weer:

Gevlekte rietorchis

Het mag eindelijk….

Het is vandaag 1 maart en dan mag ik eindelijk de tomaten zaaien!
Er werd nog zo gewaarschuwd om niet te vroeg te zaaien, want dan krijg je miezerige slappe plantjes, maar eigenwijs als ik was, zaaide ik eind januari, wat uitliep in een fiasco, zoals voorspeld en moest ik te laat nog opnieuw zaaien. Ik heb wel iets kunnen oogsten, maar niet om over naar huis te schrijven.
Ik heb 2 soorten gezaaid en van ieder 2 zaadjes.
De tuinbonen, doperwten en peulen mochten al eerder gezaaid worden en komen nu goed op, maar voor mijn gevoel begint het tuinseizoen pas echt als de tomaten gezaaid mogen worden.

Bovenstaande schreef ik eergisteren, maar daarna kreeg ik het ook druk met andere zaden, want, bij tuinbonen is bonenkruid een must voor mij om de smaak nog eens extra te benadrukken. En dan wel het eenjarige bonenkruid, wat ik persoonlijk smakelijker vind dan het bergbonenkruid. De blaadjes van de 1-jarige zijn wat malser dan die van het bergbonenkruid, wat ik ook in de tuin heb staan.
Er is een tijd geweest, dat je vroeger bij de groenteboer een bosje bonenkruid kreeg als je tuinbonen kocht, maar dat is uit de gratie geraakt en ook nergens meer te krijgen.
Wat ik zelf kweek, is vooral voor de aardigheid, hooguit 2 maaltjes, dus ik ga ook weer tuinbonen kopen, die schreeuwend duur zijn, maar ik vind deze groente zo lekker, dat ik het door het jaar heen wil eten.
Ik weet niet, wat de fabrieken met de tuinbonen doen, maar diepvries, pot of blik missen ten ene male de specifieke smaak van tuinbonen.

Zo verliefd op de kleine ridderspoor, dat ik daarvan ook 5 kleine potjes gezaaid heb om rondom het ielige struikje in de voortuin te zetten, zodra de zaailingen groot genoeg zijn.
Morgen worden zakken potaarde en compost bezorgd en dan wil ik nog meer gaan zaaien, vooral bloemenzaden, zoals de salie Royal Bumble, die zuiver rood bloeit en de blauwe salie.
Sinds een paar jaar ben ik wat verliefd geworden op salvia’s, de bloei is rijkelijk en vrolijk met verschillende kleurtjes.

Ik begrijp er niets van: ik heb een mini-vijvertje in de tuin in de vorm van een rechthoekige speciekuip, waarin wat winterharde waterplantjes staan. Vorig jaar deze rechthoekige gekocht, aangezien de ronde lek bleek te zijn.
Je zou zeggen, dat de rechthoekige makkelijker in te richten was, maar nee, ik kon er niet al mijn planten meer in kwijt en heb ik een plant in een oud teiltje gezet, waarin die plant het prima doet. Zo goed, dat het water werkelijk kraakhelder is, waarvan ik bij wijze van spreke een slok water zou kunnen nemen. In het mini-vijvertje heb ik echter veel alg en daar begrijp ik niets van.
Ik kan nergens vinden, dat het een waterzuiverende plant is, nou ja, ik heb wel eens een klok horen luiden over het enten van water en heb ik 2 bakjes helder water bij het vijvertje gedaan en nu maar afwachten.
De plant, die in het teiltje staat, vind ik niet zo heel mooi, maar de bloei wel:

Waterdrieblad

Het blijft heerlijk zonnig….

De dag begint met een strakblauwe lucht en volop zon, vrolijker kun je me niet maken op de vroege ochtend en het blijft zo de hele dag!
Het is wel frisjes moet ik zeggen en inmiddels zie ik steeds meer uitlopen, dus tijd om met de camera rond te gaan. Altijd leuk om volgend jaar terug te kijken, wanneer iets in deze tijd al dan niet uitgelopen is, zelf heb ik de indruk, dat het dit jaar wat trager op gang komt.

Ik heb een bijzondere bieslook, volgens mij 7, 8 jaar geleden gekocht als een nouveauté. Was beschermd en mocht niet zonder toestemming vermeerderd worden, al vind ik dat altijd een wassen neus, want alles valt te zaaien of te stekken en zal vooral bedoeld zijn voor de bedrijfstak.
Ogenschijnlijk is er niets bijzonders aan, gewoon bieslook, ook als zodanig te gebruiken in de keuken. Het bijzondere zit in de bloeiwijze, wat net als bij gewone bieslook een gewone bloemknop is tot de knop open gaat. Dan komt er namelijk geen bloemetje tevoorschijn, maar een bosje bieslook-zaailingen.
Helaas heb ik dat verschijnsel maar 1 jaar gezien en daarna nooit meer tot vorig jaar en in eerste instantie begreep ik er niets van tot een lampje ging branden: die bijzondere bieslook.
Omdat ik eens wil kijken of ik het kan reproduceren, heb ik de topjes met zaailingen in een pot gezet en het is aangeslagen. Nu maar afwachten of het verschijnsel ook dit jaar te zien is.
Wel jammer, want aangezien ik die bloeiwijze nooit meer gezien had, heb ik ook het informatiekaartje weggegooid en ik ben toch wel heel nieuwsgierig naar de naam….

De naam van deze bieslook?????

Uiteraard heb ik ook gewone bieslook, Chinese knoflook bieslook, waarvan ik vooral de bloeiwijze mooi vind en probeer grove bieslook aan de praat te krijgen, wat me maar niet echt lijkt te lukken. Het komt maar matig op na het zaaien en wordt het eenmaal groter, valt het om.

En dit is nu al 3 weken mijn uitzicht en de spanning of ze wel of niet in mijn tuin moeten graven….

Waar o waar is die verrekte kabel?????

En weer een lentedag….

Ook vandaag weer een heerlijke dag en hoewel de spierpijn nog luid en duidelijk aanwezig is, ben ik toch maar verder gegaan met snoeien, ik wilde het af hebben!
Snoeien vind ik altijd het lastigste werkje, waar veel tijd in gaat zitten, wil je het goed doen, niet alles, sommige kun je gewoon tot 10 cm boven de grond terug knippen, andere vragen wat meer beleid.
Maar alles is klaar en toen was het tijd voor een uitgebreid rondje tuin, nieuwsgierig naar wat er al uitloopt en leuk om te zien, dat de akelei-ruit met maar liefst 8 uitlopers boven de grond komt. Een mooie plant, die in het voorjaar bloeit met grote trossen roze\lila bloemetjes, die op mimosa lijken, pluizig dus.
Zo tevreden dit jaar over hoe ik de clematis gesnoeid heb, altijd lastig met de vele in elkaar gegroeide takken, maar dit keer echt goed gedaan, wat terug te zien is in de vele krachtige uitlopers. Benieuwd of ik dit jaar kan genieten van de prachtige grote bloemen, want slakken zijn er blijkbaar ook dol op. Vorig jaar heb ik van de vele bloemen maar van 1 bloem mogen genieten, de rest was in een vloek en een zucht weggevreten.

Vanmorgen een buurman uit de straat aangesproken, die woont hier al heel lang en aan hem eens gevraagd of mijn tuin vroeger kleiner was, gezien de vele kabels die door de voortuin lopen. Bij zijn weten was dat niet het geval en is deze tuin al 40 jaar zo groot.
Maar ja, deze woningen staan er al 100 jaar en van wat ik begrepen heb tijdens het straatfeest ter ere van 100 jaar, was deze straat totaal anders, er werden varkens gehouden, moestuincomplexen, dus ja, hoe het hier is geweest?
Het ligt nu al 3 weken open voor mijn huis en ik kan er niet meer met de scoot uit, volgens die buurman was hem verteld, dat men de kabel gevonden had, echt niet, dan was het allang afgemaakt.

Maar goed, het lijkt toch echt lente te worden en morgen weer zo’n dag met veel zon, die toch al aardig warm is.
Morgen wil ik met de woeler door de tuin, als het goed is, moet dat dit keer niet zo moeilijk zijn, de grond is al veel losser geworden en binnenkort dan weer de siertuincompost erover.
Echt heerlijk om weer buiten bezig te kunnen zijn!

Het is me een keer gelukt om een pimpelmeesje op de foto te zetten, wat een beweeglijke vogeltjes, maar ik vind ze leuk, wat brutaler dan koolmeesjes

Een echte lentedag….

Gisteren had ik andere plannen, maar ik maakte mijn rondje tuin en alle plannen verdwenen als sneeuw voor de zon, die volop aanwezig was.
Het was heerlijk buiten, weinig wind, een toch al verwarmend zonnetje en ik ging los in de tuin.
Het klinkt misschien stom, de buurvrouwen vonden in ieder geval wel, maar ik wil uit de grote voortuin alle sneeuwklokjes eruit hebben. Ik heb niets tegen sneeuwklokjes en in de zijtuin laat ik ze ook staan, maar na de bloei gaat het blad groeien en blijft ook lang staan, wat ik gewoon niet prettig vind. De weggehaalde sneeuwklokjes zijn naar de buurvrouw gegaan, krijgen ze toch weer een plekje.
Laag bij de grond werk, waardoor ik gelijk ook het onkruid kon weghalen en ik heb veel stoepplantjes in de tuin. Onlangs een poster gedownload, waar op ik ze kan opzoeken en nadeel van deze plantjes is, dat ze zich heel snel uitzaaien en je hebt dan ook nooit 1 plantje van een soort.
Stoepplanten groeien op arme aarde, wat betekent, dat de grondkwaliteit nog niet op orde is, al is mosvorming deze winter beduidend minder, dus het gaat wel de goede kant op.
Volgende week wordt potaarde en siertuincompost bezorgen en dan gaat er nog 1x een flinke hoeveelheid compost over de tuin en zou het goed moeten zijn.

Wat heb ik genoten van het bezig zijn in de tuin, vogeltjes floten, aangename temperatuur en de tuin ziet er nu uit als een tuin, die weer klaar is voor een nieuw seizoen.
Maar wat viel het tegen, toen ik eenmaal gestopt was, spullen opgeruimd en plotseling al mijn spieren voelde, stijf als een plank en iedere spier deed pijn
Een winter lang geen enkele echte activiteit gehad en de spieren waren weer ingeslapen, maar vandaag voel ik het nog wel, maar kan me alweer wat soepeler bewegen.

Ik zit te wachten op de monteur om de ketelinstellingen na te kijken, want ik word heel ongelukkig van deze nieuwe ketel. Belachelijk, dat ik de thermostaat op 23 graden te moeten zetten om krap 21 graden te krijgen. De radiatoren gaan steeds uit, waardoor het binnen weer koeler wordt, zijn ze koud, warmen ze weer op. De 23 graden haalt hij een enkele keer pas in de middag.
Zodra de man geweest is, bel ik naar de gemeente om een klacht over Liander in te dienen. Het was gisteren perfect weer om weer naar de juiste kabel te zoeken, maar geen mens gezien, morgen verwacht ik ook niemand, wat betekent, dat nu al 3 weken de stoep voor mijn huis open ligt en gisteren kwam ik erachter, dat ik dus ook niet meer met de scoot weg kan, want de afrit is grotendeels door aarde en een rek afgezet.
Daarbij ontstaan er gevaarlijke verkeerssituaties, want je moet nu dat stuk over straat lopen, terwijl het net in een bocht is. Het zal best lastig zijn om de juiste kabel te vinden, maar je kunt de boel ook niet zo open laten liggen, gooi de boel dan dicht tot je weet, wat te doen!

Een paar foto’s van mijn tuin opgezocht, hoe het was, hoewel dat niet helemaal klopt, want toen ik hier kwam wonen, was het een waar oerwoud met een meter hoog onkruid en vol met bomen. De bomen heb ik meteen laten weghalen met uitzondering van een paar, die wel grondig gesnoeid werden. Het onkruid uitgetrokken, maar verder leek er niets te beginnen met de dichtgeslagen harde grond, waaraan 20 jaar niets was gedaan.
Hierna ontstond een zee van sneeuwklokjes en ja, best mooi, zolang ze bloeiden, maar zodra het blad afgestorven was, was het een lelijke vlakte met veel onkruid.

Heel veel sneeuwklokjes

Ik moest mijn boosheid over corona kwijt, dus ben ik de voortuin gaan aanpakken, alles, nou ja, bijna alles eruit getrokken en opnieuw gaan beplanten
Het is het nog niet helemaal en hoewel ik vorig jaar de grond verbeterd heb met bemeste tuinaarde en siertuincompost, gaat er dit jaar nog een keer siertuincompost erover, wat volgende week bezorgd wordt en dan zou het goed moeten zijn. De grond is deze winter dan ook niet meer dichtgeslagen en de mosvorming al een stuk minder.

Het oogt al heel anders

Storm en veel regen….

Storm en regen, het lijkt maar niet op te houden en kijk ik naar de voorspellingen, zie ik nog niets van een teken dat de lente in aantocht is, het blijft wat nat en aan de kille kant.
De hulp belde vanmorgen af wegens een forse verkoudheid en haar maar beterschap gewenst.
De mannen van Liander waren er ook weer na een week afwezigheid en moesten eerst de volgelopen geul leegpompen voor ze weer iets konden doen. Wederom geen plan van aanpak, maar graven op de gok, het schiet zo niet echt op en inmiddels zijn ze weer vertrokken wegens het slechte weer en regen, wat met bakken uit de lucht valt.

Het duurde vrijdag lang voor de storm hier arriveerde, maar toen ging het dan ook goed los en of het komt, omdat ik in een soort trechter van de straat woont, lijkt de wind altijd aan te komen bulderen, zelfs Kruimeltje ging niet op haar geliefde plekje bij het raam zitten, maar kwam voor de veiligheid maar naast mij op de bank zitten, iets wat ze anders nooit doet. Ze vond die herrie duidelijk helemaal niets.
Het foliekasje ging wel wat heen en weer, maar bleef verder goed staan, wel de zaailingen op het losse rekje tussen de 2 zijrekjes gezet. Het is een deel van een oud kasje, wat ik nu als tafeltje gebruik.

Ik vond het wel grappig en toevallig, dat ik bij Vlierbloesem over een soort muis las om opeens in mijn tuin bij de schutting ook een muisje te zien. Het deed zich tegoed aan het netje pinda’s en zonnebloempitten.
Ik heb altijd een fototoestel bij de hand en een foto gemaakt:

Bosmuisje?

Ik blijf nu natuurlijk nieuwsgierig of ik het vaker zie, maar alleen de volgende dag nog een keer gezien:

Schattig, maar wel graag buiten blijven 😉

Eergisteren ook het parmantige roodborstje op de plaat gezet

Roodborstje

In december kwam een Vlaamse gaai op bezoek, die dol op pinda’s in dop is en wat met grof geweld uit het netje gepeuterd wordt. Maar hij is wel mooi!

Vlaamse gaai

Ik hoop nog een keer een winterkoninkje vast te leggen, volgens mij heb ik het wel een paar keer gezien, maar niet lang genoeg om ook te kunnen vastleggen.
Zo vanuit huis valt er altijd wat te beleven buiten 😉

Storm….

Storm dus en ik maak me over 2 dingen zorgen: de eerste zorg is/zijn de hekjes rondom het grote gat in de stoep. Ik woon schuin op de hoek van de straat, een soort van trechter, die leidt naar de zijstraat en hoewel de bomen aan de overkant de storm ietwat kunnen afzwakken, heb ik er geen goed gevoel bij, dus al vroeg aan de telefoon gehangen om dit bij Liander aan te geven.
Er staan namelijk allerlei kleine hekjes rondom dat gat en wordt de storm echt zo erg, dan is de kans groot, dat die hekjes gaan “vliegen” met alle schadelijke gevolgen van dien.
Verder is het natuurlijk belachelijk, dat ze de boel de boel hebben gelaten, als je er niet uitkomt, gooi dan in ieder geval het gat even dicht tot je de oplossing wel weet, zoveel werk is het niet om de stoep weer open te breken.

De andere zorg is mijn folie-kasje in de achtertuin, het staat wel verankerd aan het rek op de muur en rondom verzwaard met flink wat bakstenen, maar wordt de storm echt zo hevig als nu verwacht, weet ik het zo net nog niet of het niet de lucht in zal vliegen of op zijn minst ontwricht raken.
Het kasje heeft vorig jaar met de sneeuw al averij opgelopen door het dikke pak sneeuw bovenop en is het frame van stokken uit balans.
De schoonheidsprijs verdient het allang niet meer, maar het is nog wel functioneel om planten in te overwinteren en zaaisels neer te zetten, verder handig voor allerlei klein tuingereedschap om snel bij de hand te hebben.
Het oorspronkelijke folie van het kasje is allang ter ziele en eerverleden jaar heb ik UV-bestendig folie besteld en erover gedaan en tot nu toe tevreden over
Bij eerdere stormen kon ik het folie uit de tuin vissen en weer over het kasje draperen, maar sinds het nieuwe folie heb ik het rondom stevig verankerd met veel zware en grote bakstenen, ik zie het kasje met storm dan wel bewegen, maar tot nu toe is het folie erover gebleven, dus hopelijk ook met de storm van vanmiddag en anders is het niet anders en verzin ik er wel weer wat op, want ik wil het kasje niet kwijt.

Niet tevreden over de nieuwe ketel, ik moet ’s morgens de thermostaat op 23 graden zetten, maar dan nog worden de radiatoren niet echt heel warm en duurt het een eeuwigheid eer het behaaglijk wordt.
Op de thermostaat zie ik, dat deze ook eindeloos stroom blijft vragen om op te warmen, dus of deze HR-ketel wel zo’n meerwaarde heeft, betwijfel ik.
Maandag maar eens bellen en dan ook bellen naar Leander, wat ze nu met dat gat gaan doen als ze er vandaag niets aan doen, want ik ben mijn uitzicht wel beu. Als ze voorlopig niets kunnen doen tot ze weten, waar de juiste kabel te vinden is, kan dat gat gewoon dicht!
Mensen moeten nu over straat lopen, terwijl dat door de bocht best gevaarlijk is.

Het is nu nog stilte voor de storm en het voelt bevreemdend, dat het over een paar uur los gaat met het natuurgeweld…

Maar weer eens door mijn fotocollectie gebladerd en kwam bij onderstaande foto.
Wat vreemd gekaderd, maar ik had rechts niet veel ruimte, omdat daar het gezinnetje zat en ik wilde dit meisje alleen in beeld hebben. Alleen kinderen kunnen volgens mij opgaan in zo’n spelletje met zand door je handen laten glijden.

Vol overgave….